Aan het woord: de psychiater

Psychiater Vincent Schreurs werkt bij het Asster psychiatrisch ziekenhuis in het Belgische Sint-Truiden. Hij maakt, net als andere zorgprofessionals, gebruik van de consultatie die het Topklinisch centrum voor ouderen met persoonlijkheidsstoornissen biedt.

"Wij merken een duidelijke klinische meerwaarde." - psychiater Vincent SchreursWanneer besluit u gebruik te maken van de consultatie van het Topklinisch centrum?

Persoonlijkheidsstoornissen komen vaak pas na enige tijd tot uiting als een patiënt bij ons op een afdeling is opgenomen. Meestal wanneer het behandelplan niet het gehoopte resultaat brengt. We zien dat het beeld wisselt in de tijd en naargelang de context, ondanks gebruik van medicijnen en psychotherapie voor een psychotische kwetsbaarheid of stemmings-/angststoornis. In een team wisselen collega’s elkaar af en op verschillende momenten zien ze dus ander gedrag bij de patiënt. Dit geeft onduidelijkheid en dus ook andere opvattingen over hoe verder tegemoet te komen aan de kwetsbaarheid van de patiënt en hoe deze te corrigeren.

Juist in dit soort complexe situaties ervaar ik het als zinvol om een nieuwe, minder gekleurde mening, van een ervaren derde erbij te halen. Dat neem ik contact op met het Topklinisch centrum. Samen kunnen we dan het verhaal van de patiënt doorlopen om zo met objectieve bevindingen en de ervaring van het team van Bas van Alphen te komen tot een begrijpelijke situatie. Op basis daarvan kan ik het behandelplan aanpassen.

Hoe ervaart u de consultatie?

Wij ervaren deze consultaties als zeer waardevol! De medewerkers van de afdeling persoonlijkheidsstoornissen hebben een duidelijke expertise en kennis van zaken. Er wordt zeer uitnodigend en zorgzaam op omgegaan met onze vraagstelling. Wij appreciëren dat Mondriaan een multidisciplinair team hiervoor inzet. Dat ervaren we als een verrijking. Meer dan eens ontstaat er dan zo een constructieve dialoog die uiteindelijk leidt tot een rijker finaal advies dankzij wederzijdse kruisbestuiving.

Wij merken ook een duidelijke klinische meerwaarde. Ik herinner me bijvoorbeeld een casus waarin we vastliepen in de behandeling van een 91-jarige dame. Een gepensioneerd kostschooldirectrice op een streng katholieke instelling waarvoor in die tijd ook het celibaat gold. Ze was fysiek agressief bij elke poging haar uit bed te krijgen. Ze vertoonde een depressief toestandsbeeld en we kwamen niet tot een ingangspoort, laat staan therapie. Het voorstel vanuit het TOP-overleg kwam om het te duiden als een depressieve stoornis, secundair aan existentiële angsten en te werken met een pastoraal werkster enerzijds en anderzijds het thema van angst voor de dood aan het halen. Dit leidde tot een diepgaander contact. Uiteindelijk verdween de agressie en ontstond er remissie van de depressieve stoornis.

Hier leest u wat het Topklinisch centrum kan betekenen voor verwijzers en zorgprofessionals.

Hier gaat u naar de hoofdpagina van het Topklinisch centrum voor ouderen met persoonlijkheidsstoornissen.