Transitieteam voor verwijzers en zorgprofessionals

Naast behandeling doen wij, waar van toepassing ook (uitgebreide) diagnostiek. Het is bekend dat het merendeel van de jongeren in ggz in deze levensfase meer dan één DSM diagnose hebben. Dit vraagt dus maatwerk.

Psychiatrische stoornissen zijn de meest invaliderende ziekten van jongeren en beïnvloeden de meest cruciale en productieve fase in hun leven. Een groot deel van deze problematiek persisteert tot ver in de volwassenheid, en naarmate stoornissen vroeger ontstaan, of hulp te laat gezocht of verkregen wordt zijn de consequenties ernstiger, omdat juist dan belangrijke stappen in de ontwikkeling verstoord raken. De hulpverleners van het Transitieteam hebben verschillende achtergronden en specialismen, met expertise vanuit de KJP en VP: psychiaters, psychologen (master, GZ, KP), psychotherapeuten, maatschappelijk werkers, verpleegkundig specialisten, verslavingsartsen, systeemtherapeuten, gedragswetenschappers, waardoor zij zorg bieden die zo goed mogelijk aansluit bij de hulpvragen van adolescenten. Het verschil zit in de benadering: behandeling van psychopathologie volgens een meerdimensionele, holistische, diagnose overstijgende benadering (in tegenstelling tot de traditionele, categorische manier van denken over psychopathologie).

Transitiepsychiatrie past binnen de ontwikkeling van transdiagnostische psychiatrie: de behandeling van psychopathologie volgens een meerdimensionele, diagnose overstijgende benadering (in tegenstelling tot de traditionele, categorische manier van denken over psychopathologie).

Psychiatrische ziektebeelden zijn geen statische concepten, maar dynamische processen die veranderen op microniveau (van momenten tot dagen) en macroniveau (van maanden tot jaren). Diagnostische grenzen worden hierbij overschreden en klinische toestandsbeelden wisselen elkaar af, afhankelijk van leeftijd, levensfase en stadium van aandoening. De transdiagnostische benadering is geschikt om mechanismen te onderzoeken die succesvolle participatie aan arbeid en onderwijs voorspellen bij jongeren in zorg bij de ggz en daar de betreffende transdiagnostische interventies aan te koppelen, zoals bijvoorbeeld zelfbeeld of weerbaarheidsversterkende interventies die diagnose overstijgend worden toegepast.

Psychiatrische stoornissen manifesteren zich voornamelijk in de late adolescentie en duren voort in de volwassenheid. Continuïteit in het zorgaanbod is in deze levensfase noodzakelijk. Het huidige zorgstelsel, met een scheiding tussen de Kinder- en jeugdpsychiatrie en Volwassenenpsychiatrie, belemmert continuïteit in zorg en dus een gezonde ontwikkeling van jongeren, wat inmiddels wetenschappelijk is aangetoond. 

Virtual Reality (VR) is een hulpmiddel dat breed in de huidige behandelingen ingezet kan worden, dus niet persé een losse behandeling. De toepassing van VR, virtual exposure en cognitieve gedragstherapie biedt de mogelijkheid om angsten van patiënten na te bootsen en te oefenen hiermee om te gaan in een veilige VR omgeving. De VR techniek voor VR-CGT is een geanimeerde en per cliënt op maat te maken VR exposure. Alle VR-omgevingen zijn goed te gebruiken voor een hele brede patiënten doelgroep. Denk hierbij aan psychose, sociale angststoornis, paniekstoornis, gegeneraliseerde angststoornis, depressie, autisme, persoonlijkheidsstoornis, verslaving, LVB, trauma, burn-out, dwang etc. Eigenlijk waar CGT goed kan werken dan kan je ook VR inzetten binnen de behandeling. 

Met behulp van dynamische en interactieve VR software is het mogelijk om als patiënt angstwekkende situaties onder begeleiding van de behandelaar in de veiligheid en privacy van de spreekkamer virtueel op te zoeken. De behandelaar kan meekijken in de virtuele situatie en direct inspelen op de reactie van de cliënt. De behandelaar kan bijvoorbeeld situaties herhalen, het aantal virtuele karakters aanpassen (meer of minder) en hun gedrag (bijvoorbeeld bozer of vriendelijker). Daarnaast kunnen de bewegingen en stem van een virtueel karakter volledig aangestuurd worden; middels de stemvervormer techniek kan een dialoog worden aangegaan met de patiënt zonder vast te zitten aan voorgeprogrammeerde scripts. Hiermee wordt graduele exposure mogelijk gemaakt. Door deze techniek wordt het oefenen in de echte wereld laagdrempeliger voor patiënten.
Het gebruik van VR-CGT biedt vele voordelen voor zowel de patiënt als de behandelaar en sluit goed aan bij de levensfase van de doelgroep.