‘Ze gaat voor wat ze wil. Dat vind ik knap’

Voor leerling-verpleegkundige Nikita Erven-Pelzer is afdeling C2 bij Mondriaan Ouderen haar eerste kennismaking met de ggz. “Dit is een ideale plek om te beginnen: ik zie hier veel verschillende ziektebeelden en leer elke dag”, zegt ze. Bijna een jaar geleden maakte Nikita de overstap van Meander naar Mondriaan. Een logische stap volgens haar. “In mijn vorige baan ontdekte ik al snel dat het gedrag van cliënten me fascineert. Thuis sprak ik daar veel over. Toen zei mam: ‘Dan kun je beter naar Mondriaan komen.’ Zo is het balletje gaan rollen.” Natasja werkt inmiddels bijna vier jaar bij Mondriaan en maakt sinds een jaar deel uit van de medische dienst. Ze komt in haar werk veel met cliënten in aanraking, en dat is precies wat haar aantrekt. “Voor mij draait het werk om de cliënten. Het contact, een arm om iemand heen slaan, een praatje maken: daar haal ik mijn voldoening uit.”

Sparren en ervaringen delen

Wanneer moeder en dochter elkaar treffen, gaat het altijd even over werk. “We hebben het dan vooral over hoe we ons voelen”, zegt Natasja. “In de zorg maak je soms verdrietige dingen mee. Het is fijn als iemand begrijpt dat dat impact kan hebben.” Nikita beaamt dat: “Mijn man werkt in de ICT. Hij luistert wel naar mijn verhalen als ik thuiskom, maar ik kan niet met hem sparren of ervaringen delen. Dat kan ik met mam wel.”

Niet constant ‘in actie’

Een van de eerste adviezen die Nikita kreeg van haar moeder was dat je in de ggz de tijd moet nemen voor een cliënt. “Ga zitten, maak een praatje”, zegt Natasja. “Hier is dat misschien nog wel belangrijker dan elders in de zorg.” Die houding hielp Nikita vooruit. “Ik dacht in het begin dat ik constant ‘in actie’ moest zijn. Nu weet ik dat tijd maken voor een gesprek juist veel oplevert.”

Keuzes maken

Natasja ziet dat haar dochter op haar plek is bij Mondriaan. “Ze heeft het naar haar zin en is enorm gegroeid in haar werk. In september moet ze overstappen naar een andere afdeling en ze mag zelf kiezen welke afdeling dat wordt. Als ik zie hoe serieus ze zich oriënteert op die volgende stap, dan ben ik trots op haar groei.” Andersom bewondert Nikita hoe haar moeder uitdagingen blijft zoeken in haar werk en niet bang is om keuzes te maken. “Ze gaat voor wat ze wil. Dat vind ik knap. Ze wordt binnenkort bijvoorbeeld oma en heeft daarom besloten om een dag minder te gaan werken. Een belangrijke keuze die ze met haar hart heeft genomen.”

Genieten van wat je doet

Natasja hoopt dat Nikita ook de uitdagingen in haar werk blijft zoeken. “Je moet blijven genieten van wat je doet. En als dat gevoel verdwijnt, is het tijd om verder te kijken. Je moet het leuk houden voor jezelf, maar ook voor de cliënten. Zij verdienen dat je met betrokkenheid en plezier op de afdeling staat.”