Op pad met Wesley van Kempen, medewerker Zorg en Toezicht bij De Hage
Wesley van Kempen (47) ging in april vorig jaar aan de slag als medewerker Zorg en Toezicht bij De Hage in Maastricht. Binnen deze kliniek van Mondriaan heeft de leefstijlcoach zich in korte tijd ontpopt tot een belangrijke schakel in het herstel van volwassenen met een psychiatrische aandoening. “Bij mij hoeven ze niet over hun ziekte te praten.”
Zijn officiële functienaam zet mensen nog wel eens op het verkeerde been. “Begrijpelijk. Bij een medewerker Zorg en Toezicht denk je eerder aan een beveiliger die zijn vaste rondes maakt op de afdeling en alles scherp in de gaten houdt.”
Wesley van Kempen is leefstijlcoach. Bij zijn sollicitatie, begin vorig jaar, kreeg de Heerlenaar de vraag of hij zijn achtergrond als sportinstructeur wilde gebruiken om psychiatrische patiënten van De Hage in beweging te brengen. “Dat klonk als muziek in de oren”, vertelt hij. “Tijdens de coronapandemie kwam ik binnen de ouderenzorg voor het eerst in aanraking met deze doelgroep. Daar heb ik ervaren hoe dankbaar zij zijn. Net als ieder ander willen volwassenen met een psychiatrische aandoening serieus genomen worden. Ook zij verdienen het om gelukkig te zijn.”
De wereld groter maken
Op weg naar herstel en een terugkeer naar de samenleving volgen patiënten bij De Hage een dagprogramma met veel regelmaat en structuur. Als niet-zorgverlener heeft Wesley een vrije rol op de afdeling. Op verwijzing van behandelaars of verpleegkundigen, maar ook vaak op eigen initiatief komen bewoners bij hem om te bewegen. Wandelen, fietsen, boksen, fitness of badminton; dat kan van alles zijn. “Het begint met luisteren. Mensen op hun gemak stellen, vertrouwen winnen. Bij mij hoeven ze niet hun medische verhaal te doen. Ik heb ook geen verstand van medicatie. We gaan alleen samen sporten. Op de manier zoals zíj dat willen. Niemand wordt ergens toe gedwongen. Achter het terrein ligt een landweg, waar je rustig kunt wandelen of fietsen. Veel mensen vinden dat fijn. Weinig prikkels, lekker in de buitenlucht. Met anderen ga ik naar de sportschool in de buurt. Door samen op pad te gaan, komen ze in contact met andere mensen. Zo wordt hun wereld weer een stukje groter.”
Door te bewegen wordt de wereld weer een stukje groter
Mindset veranderen
Iedereen op De Hage is het erover eens: op de weg naar mentaal herstel is Wesley een onmisbare schakel. Voor de nuchtere fitness- en vechtsportcoach is sport een way of life. “Mijn lichaam weet niet beter dan dat het moet bewegen. Het is wetenschappelijk bewezen: als je sport komt er endorfine vrij, een hormoon dat een geluksgevoel geeft. Wie regelmatig sport en gezond eet, zit beter in zijn vel. Die mindset wil ik patiënten meegeven. We doen ook samen boodschappen, waarbij ik wijs op het belang van gezonde, eiwitrijke voeding. De mensen moeten het zelf doen. Succes valt of staat met intrinsieke motivatie.”
Helemaal opgeleefd
Aan succesverhalen geen gebrek. “In mijn eerste week bij Mondriaan kwam ik in contact met een patiënt van middelbare leeftijd. Een humeurige man die er verwilderd uitzag, bijna nooit buiten kwam en nauwelijks was te verstaan. Terwijl ik met een andere patiënt over fitness aan het praten was, zei hij ineens met schorre stem: ‘Ik wil ook met jou sporten Wesley’. Ik ben met hem aan de slag gegaan. We zijn samen gaan sporten bij Basic-Fit. De band werd steeds hechter. Inmiddels is hij helemaal opgeleefd. Hij heeft een mooi ringbaardje en draagt zijn haar in een keurige staart, kookt zijn eigen maaltijden en heeft zijn financiën op orde. In overleg met zijn bewindvoerder heeft hij een fiets gekocht waarmee hij zelfstandig op pad gaat. Ik ga nog steeds met hem naar de sportschool.”
Het kleine geluk
De kleine, dagelijkse successen zijn voor Wesley minstens zo waardevol. “Voordat ik naar huis ga, maak ik altijd een rondje langs de huiskamers om iedereen gedag te zeggen. En dat wordt gewaardeerd, merk ik. ‘Bedankt hè Wesley’, zeggen ze dan. En dat terwijl we samen gewoon een stukje hebben gefietst. Hoe mooi is dat! Geluk hoeft helemaal niet ingewikkeld te zijn. Het zit in de kleinste dingen.”
