‘Mijn vrouw zegt soms: “Jongens, kunnen we het ergens anders over hebben?”’
Aron van Eys (26), klinisch casemanager bij Kind en Jeugd.
John van Eys (60), avond-nacht-weekend-hoofd (ANW).
Over de vraag wat zijn werk zo interessant maakt, hoeft Aron van Eys niet lang na te denken. “De uitdaging”, zegt hij direct. “Ik heb dagelijks te maken met een combinatie van psychiatrische problematiek, ontwikkelingsproblematiek en gedragsproblematiek bij jongeren. Iedere dag is anders.” Zijn vader John herkent de dynamiek, maar dan binnen een ander domein: “Ik vervul een brede, coördinerende rol. Ik los vraagstukken op rond patiëntgebonden zorg, zorg voor voldoende bezetting bij ziekte en werk nauw samen met artsen, SPV’ers, psychiaters en beveiliging. Kortom: in de avond, nacht en vroege ochtend zorg ik dat alles goed blijft lopen voor patiënten en collega’s.”
‘Kunnen we het ergens anders over hebben?’
Uiteraard gaat het in huize Van Eys regelmatig over werk. “Als Aron bij ons op bezoek komt, dan wil ik toch even weten hoe het gaat op zijn werk”, aldus John. “Dan zegt mijn vrouw soms: ‘Jongens, kunnen we het ergens anders over hebben?’”
Deze gesprekken leveren vaak waardevolle inzichten op. Aron: “Mijn vader heeft 37 jaar ervaring binnen de ggz. Ik kan zóveel van hem leren. Hoe ga je bijvoorbeeld om met crisissituaties binnen de volwassenenpsychiatrie? En hoe ga je achteraf op een gezonde manier om met een werksituatie die indruk heeft gemaakt?” Andersom leert John ook van Aron. “Als ik word opgeroepen bij Kind en Jeugd, dan is dat vrijwel altijd vanwege agressief gedrag van een cliënt. Dankzij de uitleg van Aron kan ik dat gedrag beter plaatsen.”
Stappen maken binnen Mondriaan
John is trots op de ontwikkeling die Aron doormaakt binnen Mondriaan. “Tijdens zijn studie Pedagogiek werkte hij hier al via de flexpool. Daarna liep hij meerdere stages bij Kind en Jeugd, waar hij meteen zijn plek vond. Aansluitend kreeg hij een vaste aanstelling bij de MiKX, waar hij al snel doorgroeide tot senior begeleider. En onlangs maakte hij weer een mooie stap naar de functie van klinisch casemanager. Dat vind ik echt knap.”
Die ontwikkeling staat voor Aron niet op zichzelf. Thuis kijkt hij al jaren naar het voorbeeld van zijn vader, die een bijna onuitputtelijke inzet voor de zorg heeft. “Pap zet zich al 37 jaar in voor goede zorg en heeft in die tijd veel heftige situaties meegemaakt. Dat hij nog steeds elke dag met zoveel energie en betrokkenheid aan het werk gaat, vind ik echt inspirerend.”
Balans vinden
Aron hoopt wel dat zijn vader op tijd op de rem trapt wanneer zijn lichaam daar om vraagt. “Pap wordt natuurlijk een jaartje ouder en hij draait nog steeds continudiensten. Zijn hart voor de zorg kan ook een valkuil worden. Ik wil niet dat zijn werk ten koste gaat van zijn gezondheid.” John begrijpt die zorg. “Balans is cruciaal voor een zorgmedewerker”, zegt hij. “Ons werk is nooit klaar, waardoor het verleidelijk is om langer door te gaan. Maar je moet ook voldoende tijd nemen om te ontspannen. Die balans heb ik inmiddels gevonden, en ik hoop dat het Aron ook lukt.”