Persoonlijk verhaal

Marita

Lang niet iedereen begrijpt dat je een alcoholist kunt zijn terwijl je niets drinkt. Maar ik ben al jaren nuchter. Ik zeg het meestal niet, hoor. Soms wel, als ik iemand zie die erg veel drinkt. Misschien zet ik zo iemand aan het denken. Er is nog zoveel onwetendheid, en stigma, rond verslaving en psychische beperkingen.

Ik ben gaan drinken toen ik mijn kind verloor. Ik ben bij mijn gezin weggegaan. Ik wilde voor ze vechten, maar de drank was sterker. Ik werd opgenomen. Het verdriet kwam naar boven, maar het drinken stopte niet. Uiteindelijk kwam ik bij Welland, en bij een AA-groep. Daar ben ik nuchter geworden en sindsdien gebleven.

Al kort na mijn behandeling merkte ik dat ik iets wilde doen voor anderen. Dat leer je ook bij de AA. Voor mij werd het de Cliëntenraad. Ik had gezien hoe mensen soms werden behandeld. Een hulpverlener wilde me pillen voorschrijven, maar die wilde ik niet. Moest ik daar verslaafd aan raken? Ook moest ik ooit breien van een hulpverlener. Ik haat breien. Ik keek haar aan en haalde voor haar ogen mijn breiwerk weer uit. Inmiddels is er gelukkig veel veranderd.

Ik ben al jaren betrokken bij de Cliëntenraad, de laatste jaren als voorzitter. Ik wilde eigenlijk stoppen, maar nu mijn man is overleden, houdt het werk me bezig. Er is ook nog zoveel te doen. Als ik mijn ervaring kan inzetten om – al is het maar af en toe – echt iets te bereiken voor cliënten, dan wil ik daarvoor vechten.

Meer lezen: