Persoonlijk verhaal

Freek

Ik ben trots dat ik het al drie jaar volhoud. Ik hoef alleen rekening te houden met mijn verslaving en ik kijk bewust naar de dingen die ik wel kan doen en de mogelijkheden die ik heb. Ik kom weer onder de mensen, ga naar concerten en ook naar cafés. Zien gebruiken is geen probleem voor me.

FreekDe eerste keer dat ik werd opgenomen in 2002 ontkende ik dat ik ziek was, ik zag het als een soort van overspannenheid als gevolg van mijn werkloosheid en het mislopen van mijn relatie. Mijn hele leven leek zinloos. Ik woog nog maar52 kg, was alleen nog maar bezig met drinken en at niet meer. Mijn moeder en de huisarts gaven aan dat het echt niet meer kon en ik ben in crisis opgenomen.

Tijdens de opname veerde ik echt op, ik was bezig met ontgiften en ik at weer. En ik genoot van de rust in mijn hoofd. Later tijdens de vervolgbehandeling leerde ik weer structuur aan te brengen in mijn leven en al snel ging ik in het weekend naar huis. Tijdens de deeltijdbehandeling woonde ik weer thuis. Het voelde alsof ik bij Mondriaan naar ‘school’ ging voor mijn behandelingen. Alleen was ik aan het einde afgestudeerd zonder diploma! Een jaar of 7 later ben ik nogmaals opgenomen onder druk van mijn broers. Ik zat werkloos thuis en mijn relatie ging over, dit was teveel en ik kon niet zelf stoppen met drinken. Ik wist wat me te wachten stond en ook de tweede keer ben ik in totaal 9 maanden behandeld.

Normaal

Op mijn dertiende begon ik te drinken en op mijn vijftiende zat ik bijna iedere dag in de kroeg. Mijn vader dronk dagelijks, in ons gezin werd dit als normaal beschouwd en geaccepteerd. Ik wil dan ook benadrukken dat voorbeeldgedrag in de opvoeding ontzettend belangrijk is. Kinderen kunnen beter niet drinken.

Ik wist niet beter en de pilsjes aan het eind van de dag waren, later ook, vanzelfsprekend en de beloning voor een dag hard werken. Het bleef natuurlijk nooit bij één pilsje. Dat ik echt een probleem had werd mij duidelijk toen ik echt niet kon stoppen terwijl mijn baas mij gewaarschuwd had. Ik rook op het werk naar alcohol en dit zou niet meer getolereerd worden. Die avond dronk ik toch 10 halve liters bier en ik kon niet stoppen. Dat viel me zo van mezelf tegen.

Vertrouwen

Mijn theorie is dat sociaal gebruik voor een alcoholist niet bestaat. Het blijft nooit bij één biertje en daar heb ik geen zin meer in. Door mijn werk bij de cliëntenraad van Mondriaan word ik bij het bezoeken van de verschillende afdelingen met de neus op de feiten gedrukt, dit houdt me alert. Ik ga nu een jaar stage lopen als ervaringswerker bij Mondriaan en onder andere patiënten coachen en het behandelteam ondersteunen. Ik zie dat patiënten opener naar mij toe zijn en me vertrouwen, dat is fijn. Ik ben nog steeds met mijn herstel bezig en ik wil nog veel dingen bereiken.

De hier afgebeelde persoon komt niet voor in het verhaal