Persoonlijk verhaal

Tanja

In het jaar dat ze 25 jaar op de afdeling Chirurgie had gewerkt, was het op. De werkdruk, steeds weer nieuwe bezuinigingen en de stress die daarbij kwam kijken, geen tijd meer voor de patiënt, de verantwoordelijkheid… Het werd te veel. ‘En als je niet meer het beste van jezelf kunt geven, dan moet je weggaan’, kijkt Tanja terug. Ze maakte de switch naar de afdeling Kort Verblijf. De afdeling werd opgeheven, ze was genoodzaakt om weer terug te keren naar Chirurgie. Ze was weer terug bij af. ‘In die periode wilde ik zelfs de zorg verlaten…. zo’n hekel had ik eraan gekregen.’

Zou het misschien…?

Toch kruipt het bloed waar het niet gaan kan, zo bleek na een tijdje. ‘De zorg is een deel van mij, ik kán helemaal niet zonder. De druk en de drukte van het ziekenhuis wilde ik echter niet meer en steeds vaker kwam de GGZ in mijn gedachten. Zou dat misschien iets voor me zijn…? Ik besloot te solliciteren op een vacature. Tijdens het sollicitatiegesprek bleek die betreffende functie niet bij me te passen, maar mijn gesprekspartners waren het erover eens: “De GGZ past helemaal bij jou, oriënteer je eens op andere vacatures binnen Mondriaan.‘

Andere manier van zorgen

‘Ik kreeg de kans om als verpleegkundige aan de slag te gaan bij Mondriaan in Maastricht, afdeling Medium Langdurige Behandeling voor volwassenen. Hier wonen cliënten zelfstandig, maar ze hebben begeleiding nodig bij het aanbrengen van structuur in hun leven. Dus ga je samen op pad voor de boodschappen, help je bij het opruimen van de kamer, dek je samen de tafel, dat soort zaken. Te gek vond ik dat! Heel anders natuurlijk als in het ziekenhuis, maar hier kon ik nog écht aandacht besteden aan de cliënten. Oók een verzorgende en zorgende rol dus, maar op een hele andere manier. Tof!’

Begeleiding en opleiding

‘Op dit moment werk ik bij De Hage, ook een begeleid wonen-vorm voor volwassenen bij Mondriaan. Deze cliënten hebben een andere, zwaardere, problematiek, dus de invulling van deze job is ook weer anders. Natuurlijk word je niet zomaar aan je lot overgelaten; extra training en opleiding geven je de bagage die je nodig hebt. Je start met de vakinhoudelijke basistraining over psychiatrische ziektebeelden en persoonlijkheidsproblemen en daarnaast volg je de fysieke en mentale training om te leren omgaan met agressie en intimidatie. Dat hoort er ook bij… Je leert natuurlijk ook in de praktijk én ik stel 1000 vragen over medicatie, stoornissen, gedrag. Als verpleegkundige observeer je voortdurend, dus alles wat ik opmerk, vraag ik.’

Van betekenis

‘Ik vind de GGZ fascinerend. En mooi. Fascinerend vind ik het te zien hoe mensen in deze situatie terecht zijn gekomen. Vaak is het lijntje dun. En ik vind het mooi dat jij met jouw bijdrage ervoor kunt zorgen dat de cliënt een goede en leuke dag heeft. Ze zijn al zo kwetsbaar en daardoor raken ze sneller buiten zichzelf. Als jij dan een sfeer kunt creëren waarin ze zich weer een beetje veilig voelen, ja, dan doet dat goed. Het zijn de kleinste, voor mij vanzelfsprekende, dingen waarmee je al iets kunt betekenen: met respect, vriendelijkheid en zonder oordeel iemand benaderen.’

Geïnspireerd? Bekijk onze verpleegkundige vacatures hier en reageer!