Persoonlijk verhaal

Teamcoach Joyce

“Vroeger was Beschermd Wonen een soort einddoel voor de patiënt. Dat is nu echt anders”, vertelt Joyce Vreuls, verpleegkundige en teamcoach bij Beschermd Wonen. “Je bent hier zo lang als nodig, maar zo kort als mogelijk. Dat is ons uitgangspunt.”

Joyce

‘Goedemorgen’

“Kom je bij ons werken dan tref je een grote variëteit aan mensen en ziektebeelden”, gaat Joyce verder. “Jong, oud, met een verslaving of verstandelijke beperking, je kunt van alles bedenken. Het is een zware doelgroep. De maatschappij gaat heel snel maar onze patiënten niet. Vaak heb je een jarenlange relatie met een patiënt maar dit betekent niet dat je stilstaat. Je moet je steeds weer verplaatsen in wat de patiënt nodig heeft en uitdagingen blijven aangaan. Ruimte geven om een ontwikkeling op gang te brengen, hoe klein een succes soms ook is. Laatst nog, een patiënt die wekenlang geen gedag zei hoor ik ineens ‘goedemorgen’ mompelen. Of iemand die op een dag zijn eigen bed opmaakt. Dat is mooi om te zien. Maar dat moet je dus ook kúnnen zien.”

Spil

“Je ziet bij ons alle facetten van de mens”, zegt Joyce. “De goede dagen, de mindere, je ziet een crisis aankomen, je ziet iemand weer opkrabbelen en stabiliseren. Wij bieden herstel, niet zo zeer om beter te worden maar wel gericht op de vraag: Hoe kan ik ondanks mijn beperkingen zo zelfstandig mogelijk wonen? We houden ons niet alleen bezig met de ziekte en de gevolgen hiervan, maar we kijken naar alle levensgebieden. Je hebt een psychische kwetsbaarheid maar je financiën moeten ook op orde zijn en een prettige, zinvolle dagbesteding is ook van belang. Hierbij doen we ook een beroep op de patiënt: Wat kun je goed? Wat doe je graag? Samen kijken we naar een goede match.

Onze kracht zit ‘m in de combi van medewerkers: agogen die vooral competent zijn in het onwikkelingsgericht werken en verpleegkundigen in het probleemgericht werken. Wij zijn de spil van de patiënt.” 

Samen

Als teamcoach binnen BW ziet Joyce veel uitdaging in de huidige ontwikkelingen binnen de BW’s, zoals het meer zelf organiserend werken en familieparticipatie. Joyce: “Hoe kunnen we meer zelf organiserend te werk gaan? Hoe krijgen we verschillende talenten boven tafel zodat we een complete puzzel kunnen leggen? Hoe kunnen we zo goed mogelijk intern en extern samenwerken? We moeten multidisciplinair en wijkgericht denken en werken, buiten de organisatie en de kaders van BW durven kijken. Dit is van belang voor duurzaam herstel. De wijk wordt immers steeds belangrijker met de thuisbegeleiding die we tegenwoordig bieden. Gaat een patiënt weer op zichzelf wonen dan houdt begeleiding niet op. Zo kun je iemand blijven volgen en indien nodig, de zorg opschalen wanneer het even minder gaat. Wanneer je op je kwetsbaarst bent is het tenslotte het fijnst om in je vertrouwde omgeving te zijn met vertrouwde gezichten. Een enkele keer komt het zelfs voor dat iemand een paar dagen komt logeren.

Familieparticipatie is volgens Joyce ook een ontwikkeling waar je blijvend de aandacht op moet richten. “Familie zijn ook onze ogen. Het contact is belangrijk, familie moet de vrijheid voelen om bij ons binnen te lopen wanneer men zich zorgen maakt of vragen heeft. We houden regelmatig familiegesprekken en we leren familie om een balans te vinden in het bieden van mantelzorg en tegelijkertijd om goed voor zichzelf te blijven zorgen. We doen het samen.”

Geïnspireerd? Bekijk onze vacatures hier en reageer!